ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
: : κρανιά – κρανέα – κρεανιά – κρεανέα – αστερακιά – ακρανιά – μαυροβεργιά : :
Επίκουρος: «Είναι μάταιο να ζητάμε από τους θεούς, αυτό που μπορούμε να καταφέρουμε μόνοι μας»
Όλα όσα έχουν σχέση με τη ζωή είναι μακρόπνοα, διαθέτουν ενέργεια και επανέρχονται στη ζωή μας με χίλιους τρόπους.
Το κράνο (Cornus mas) έχει κερδίσει τον σεβασμό και την προτίμηση των ανθρώπων, καθώς αποτελεί φυσικό μέσο ενίσχυσης του οργανισμού, είτε ως τροφή είτε ως θεραπευτικό στοιχείο.
Το κράνο στην αρχαιότητα
- Στην Οδύσσεια του Ομήρου, η Κίρκη φιλεύει κράνα στον Οδυσσέα και τους συντρόφους του για να τους βοηθήσει να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους.
- Οι Αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα κράνα για την αντιμετώπιση παθήσεων του γαστρεντερικού συστήματος, της δυσπεψίας και της καρδιάς.
- Ο Διοσκουρίδης, πατέρας της βοτανολογίας και φαρμακολογίας, συνιστούσε «κράνα σε άλμη» ως θεραπεία για γαστρεντερικές διαταραχές και δυσεντερία.
- Το ξύλο της κρανιάς, άκαμπτο και ιδιαίτερα ανθεκτικό, χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή τόξων, βελών, δοράτων και μπαστουνιών.
- Ο Δούρειος Ίππος, σύμφωνα με τον Παυσανία, κατασκευάστηκε από ξύλο κρανιάς.
- Οι Σάρισσες, τα μακεδονικά δόρατα, φημισμένα για την αντοχή τους, ήταν επίσης κατασκευασμένα από κρανιά.
- Οι Λυκίοι, κατά τον Ηρόδοτο, επέλεγαν το ξύλο κρανιάς για τα τόξα τους.
- Από τον φλοιό της κρανιάς δημιουργήθηκε ο γόρδιος δεσμός.
- Ο μάντης Θηρεσίας στηριζόταν σε μπαστούνι από ξύλο κρανιάς.
Οι χρήσεις του κράνου δεν περιορίζονται μόνο στη διατροφή. Το κόκκινο της βαφής για δέρματα και πασχαλινά αυγά είχε τη βάση του στα κράνα, ενώ οι μελισσοκόμοι χρησιμοποιούσαν βέργες κρανιάς για την κατασκευή παραδοσιακών κοφινιών (κυψέλες).
Σε πολλές χώρες της Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, η Αυστρία και η Πολωνία, το κράνο αναγνωρίζεται ως πολύτιμος καρπός και πηγή έμπνευσης για τη φροντίδα της ζωής.

